กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
จงเฉิงฮ่าวกับซ่งอวิ๋นเฟยสองคนออกจากประตูใหญ่ค่ายทหาร เดินไปทางห้างสรรพสินค้า ห้างสรรพสินค้าอยู่ไม่ไกลจากค่ายทหาร เดินเพียงสิบนาทีก็ถึง
จงเฉิงฮ่าวเข้าใกล้ซ่งอวิ๋นเฟยมาก ซ่งอวิ๋นเฟยยิ้มแล้วพูดว่า “นายไม่กลัวจะเกิดผลเสียหรือ?”
“เฮ้อ ไม่มีทางเลี่ยง อยากแต่งงานใช้ชีวิตกับเธอเร็ว ๆ จริง ๆ จะได้ไม่ต้องกลัวนั่นกลัวนี่” จงเฉิงฮ่าวพูดพลางเดินไป
ซ่งอวิ๋นเฟยชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง ยื่นมือไปบิดที่แขนเขาเบา ๆ แล้วพูดอย่างซุกซนว่า “ฝันไปเถอะ!”