กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เจิ้งฮวาจับแขนซ่งอวิ๋นเฟยไว้ ไม่ให้เธอบิดตัวไปมา เหลือบเห็นว่ากำลังจะเอื้อมถึงกล่องลูกอมแล้ว ทั้งสองต่างรู้สึกถึงร่างกายที่แนบชิดกัน จนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน
เจิ้งฮวายังอยากจะโน้มตัวต่อไปอีก แต่ซ่งอวิ๋นเฟยหันกลับตัว พลาดท่าเกือบตกจากโซฟา เจิ้งฮวาจึงฉวยโอกาสกอดร่างของเธอไว้ กล่องลูกอมร่วงลงพื้น ลูกอมหลากสีกระจัดกระจายเต็มพื้น
“ดูสิ! ตกหมดแล้ว ย่าเห็นเข้าต้องดุแน่ รีบเก็บเร็วเข้า” ซ่งอวิ๋นเฟยเห็นเจิ้งฮวาเอื้อมมือมากอดตนไว้จึงไม่ตกลงไป แต่เธอรับรู้ได้ว่าสายตาของเจิ้งฮวาที่มองมาในระยะใกล้ชิดนั้นเหม่อลอยอยู่บ้าง ในใจเธอเองก็พอจะรู้สึกได้ถึงความรู้สึกที่เจิ้งฮวามีต่อเธอ