กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ต้วนชูเจวียนกำลังเก็บกวาดอยู่ในห้องครัว เห็นฟางกั๋วเฉียงหิ้วของเข้ามาก็ยิ้มต้อนรับ รับของในมือเขามาถือไว้ ฟางกั๋วเฉียงเห็นต้วนชูเจวียนเอาไว้เอวบาง ๆ ผ้ากันเปื้อนผูกอยู่ ผมรวบไปข้างหลังอย่างไม่พิถีพิถัน รอยยิ้มแฝงเสน่ห์เย้ายวน อดใจไม่ไหวจึงสวมกอดเธอจากด้านหลัง
ต้วนชูเจวียนหันกลับมา ชายตามองเขาแวบหนึ่งพร้อมยิ้ม แล้วเบ้ปากไปทางด้านนอก “เด็ก ๆ อยู่ตรงนั้นน่ะ อย่าทำอะไรพลุ่งพล่าน”
“ไม่อยู่แล้ว ไปกินลูกอมกันหมดแล้ว วางใจเถอะ ท่านภรรยา” ฟางกั๋วเฉียงฉวยโอกาสบิดก้นต้วนชูเจวียนอีกที ต้วนชูเจวียนอดร้อง “อ๊ะ!” ออกมาไม่ได้ วางเนื้อวัว ไข่ไก่ และผักลง แล้วหันไปตีหลังฟางกั๋วเฉียง