ตอนที่ 33 เราแต่งงานกันเถอะ

ต้วนชูเจวียนนึกย้อนไปว่า ตั้งแต่หย่าร้างและย้ายไปอยู่ที่ใหม่ มีเพียงสองแม่ลูกที่พึ่งพาอาศัยกัน ในยามที่ลำบากที่สุดและช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ รวมถึงเป็นช่วงที่ใจเธอเศร้าที่สุด ฟางกั๋วเฉียงมักแวะมา หอบความอบอุ่นและความช่วยเหลือมาให้สองแม่ลูก และยังมอบความรู้สึกเหมือนได้อยู่บ้านให้ด้วย

ต้วนชูเจวียนคิดถึงตรงนี้ จึงกอดเอวด้านหลังของฟางกั๋วเฉียงแน่นขึ้น ใบหน้าแนบไปกับแผ่นหลัง เพลิดเพลินกับช่วงเวลาอบอุ่นสงบสุขนี้