ตอนที่ 22 อ่อนไหวและช่างคิด

“อวิ๋นเฟย กินผลไม้เยอะ ๆ สิ สมองจะได้คล่องขึ้น” เติ้งเหม่ยฟางยิ้มตาหยีมองซ่งอวิ๋นเฟยแล้วพูด

ซ่งอวิ๋นเฟยรับผลไม้มา พูดอย่างสุภาพว่า “ขอบคุณพี่เหม่ยฟาง” แล้วเดินกลับห้องไปด้วยความหม่นหมอง

เติ้งเหม่ยฟางมาถึงห้องที่ต้วนชูเจวียนกำลังเย็บผ้า กระซิบเบา ๆ กับต้วนชูเจวียนว่า “พี่ชูเจวียน ยัยหนูอวิ๋นเฟยบ้านพี่ดูผิดปกติไปหน่อยนะ ปกติเจอฉันก็ดีใจและสนิทสนม แทบจะไม่ขาดก็แต่กอดฉันเท่านั้น วันนี้เป็นอะไรไป? อารมณ์ไม่ดีเลย?”

“อย่างนี้นี่เอง หรือว่าคะแนนสอบไม่ดีอีก ยังไม่ได้ถามเธอเลย ช่วงนี้คะแนนไม่นิ่ง ลดลงไม่น้อย คาดว่าเธอเองก็คงร้อนใจอยู่บ้าง” ต้วนชูเจวียนพูด