เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57
“ได้ยินข่าวหรือยัง โรงงานอาหารลู่ซือฝู่ที่ตำบลซ่างหูแห่งนั้นเปิดตัวสินค้าใหม่อีกแล้ว เห็นว่าชื่อซอสหมูรสเด็ดลู่ซือฝูอะไรนั่นน่ะ”
“ซอสเนื้อหมูเหรอ”
“ก็คล้าย ๆ กับผลไม้กระป๋องนั่นแหละ ข้างในบรรจุซอสที่เคี่ยวจากเนื้อหมู ได้ยินว่าเอาไปประกบกินกับหมั่นโถวหรือขนมปังแล้วหอมมากเลยนะ”
“มันมีอะไรแปลกใหม่กัน ก็แค่ผักดองใส่เนื้อไม่ใช่เหรอ หมู่บ้านฝั่งบ้านเดิมฉันทำเป็นกันทุกคน พวกเธอว่านายทุนคนนั้นชักจะเหลิงเกินไปแล้วหรือเปล่า ใครเขาจะว่างไปซื้อของพรรค์นั้นกัน บ้านไหนก็เคี่ยวเองเป็นทั้งนั้น ไม่ใช่งานยากเย็นอะไรสักหน่อย”
“ฉันเพิ่งกลับมาจากห้างสรรพสินค้าประจำเมือง ไม่เห็นมีซอสนี้เลย แพงไหมล่ะ ถ้าไม่แพงวันหลังฉันจะซื้อสักกระปุก ถือเสียว่าขอบคุณและสนับสนุนที่โรงงานอาหารช่วยหาเงินตราต่างประเทศให้ประเทศเรา”
“ซื้อเหรอ ฉันจะบอกพวกเธอให้นะ ตอนนี้ไม่มีทางซื้อได้หรอก ได้ยินหลานชายฝั่งบ้านเดิมฉันบอกว่า ผลิตออกมาหลายแสนกระปุก พอลงจากสายการผลิตก็ขนขึ้นรถบรรทุกแล่นออกไปทันที เอาไปขายให้สหรัฐอเมริกาโน่นแน่ะ ฉันกะว่าพรุ่งนี้หนังสือพิมพ์นครหนานหูบ้านเราต้องลงข่าวเรื่องนี้แน่นอน”
“คุณพระช่วย นั่นมันยอดเยี่ยมจริง ๆ เลยนะ”