เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 45
“ทางคุณนายลู่จะไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม เหล่าเจิ้ง หรือว่าคุณนายลู่จะกังวลเรื่องการคืนอสังหาริมทรัพย์ไม่ราบรื่น...”
“เหล่าจ้าวอย่าเพิ่งคาดเดามั่วซั่วสิ พวกเรามีนโยบายที่ชัดเจนอยู่แล้ว อสังหาริมทรัพย์ส่วนบุคคลที่ถูกเบียดเบียนยึดครองหรือริบไปในช่วงเวลาพิเศษเดิมทีก็ต้องคืนให้อยู่แล้ว ต่อให้คุณนายลู่ไม่เสนอเรื่องการลงทุน พวกเราก็สมควรคืนให้อยู่ดี ไม่อาจทำให้ผู้คนต้องผิดหวังเสียน้ำใจได้”
ผู้อำนวยการเจิ้งเข้าใจความหมายแฝงของจ้าวเฟิงไหล จึงเอ่ยขัดบทสนทนาของเขาโดยตรง
จ้าวเฟิงไหลยิ้มเจื่อนพลางกล่าว “ผมเองก็ร้อนใจเหมือนกัน คุณดูตุ่มร้อนในเม็ดเป้งตรงปากผมนี่สิ ไม่เคยยุบลงไปเลยสักที”
ภายในใจเขาไม่มีความมั่นใจจริง ๆ ยิ่งลากยาวไปวันหนึ่ง ความเปลี่ยนแปลงก็เพิ่มขึ้นอีกวันหนึ่ง
หลัก ๆ คือกิจการนี้ใหญ่โตเกินไปจริง ๆ ใหญ่จนเขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง ต้องรู้ก่อนนะว่าพวกเขาเพิ่งจะเจรจาโครงการก่อสร้างโรงแรมร่วมทุนในเป่ยเฉิงสำเร็จกับคุณเฉินที่เป็นชาวจีนสัญชาติสหรัฐอเมริกาเหมือนกัน โดยทั้งสองฝ่ายต่างลงทุนคนละ 10,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ เงิน 20,000,000 ดอลลาร์สหรัฐนี้ยังได้มาจากการกู้ยืมเพื่อการพาณิชย์ผ่านธนาคารฮ่องกงและเซี่ยงไฮ้แบงกิ้งคอร์ปอเรชั่น ตอนนี้ประเทศกำลังขาดแคลนเงินตราต่างประเทศนะ!
เขาจะไม่ร้อนใจได้อย่างไรเล่า