เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 40
ขั้นตอนการถ่ายทำโฆษณาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปลู่ซือฝูดำเนินไปอย่างราบรื่นมาก เพราะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปลู่ซือฝูนั้นรสชาติอร่อยกลมกล่อมจริง ๆ แม้แต่ลู่เป่าซีที่ไร้ประสบการณ์ด้านการแสดง ตอนถ่ายทำยังสามารถถ่ายทอดความรู้สึกสุขล้นยามได้ลิ้มลองออกมาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนักแสดงมืออาชีพอย่างหลิวชิ่งกับจางเถียหลินทั้งสองคนเลย
ในยุคสมัยนี้ ฐานะนักแสดงก็คือพนักงานประจำ เป็นเจ้าหน้าที่รัฐหรือบุคลากรสายวรรณศิลป์ที่รับเงินเดือนประจำ
ไม่ว่าจะถ่ายทำละครไปกี่เรื่อง มีชื่อเสียงโด่งดังเพียงใด เงินเดือนล้วนกำหนดตามอายุงานและระดับขั้นทั้งสิ้น
ไม่ได้ต่างจากค่าจ้างของคนงานโรงงานของรัฐทั่วไปเลย เดือนหนึ่งก็แค่ไม่กี่สิบหยวนเท่านั้น
ค่าใช้จ่ายในการถ่ายทำโฆษณานั้นลู่ชูอวี่ส่งมอบให้สตูดิโอภาพยนตร์เป่ยเฉิงโดยตรง ผู้กำกับ นักแสดง รวมถึงทีมงานที่เกี่ยวข้องจึงไม่มีค่าตอบแทนพิเศษใด ๆ
ยิ่งไม่มีแนวคิดเรื่องมูลค่าทางการค้าหรือสิทธิ์ในภาพลักษณ์ของดาราอย่างที่เรียกกันเลยแม้แต่น้อย
ต่อให้ลู่ชูอวี่จะนำรูปถ่ายของหลิวชิ่งกับจางเถียหลินไปพิมพ์ลงบนบรรจุภัณฑ์ภายนอกของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปลู่ซือฝูโดยตรงก็ย่อมได้ ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินเพิ่มแม้แต่แดงเดียว
หลังการถ่ายทำโฆษณาสิ้นสุดลง ลู่ชูอวี่ให้ซุนเยว่อิงแอบมอบอั่งเปาแก่ผู้กำกับหวง หลิวชิ่ง และจางเถียหลินทั้งสามคนเป็นการส่วนตัว