เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 19
หวังหมิงเลี่ยงไม่คิดว่าลู่ชูอวี่ไม่เพียงแค่ตั้งใจจะซื้อกิจการสัตว์น้ำของตำบลต้ายวี๋ แต่ยังตั้งใจจะลงทุนในตำบลต้ายวี๋ด้วย โดยสร้างฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำที่ทะเลสาบทงเทียน
แม้จะสังกัดอยู่ภายใต้โรงงานอาหารลู่ซือฝูของตำบลซ่างหูในฐานะหน่วยงานในสังกัด แต่ผลประโยชน์ที่จับต้องได้จริงก็ทำให้ตำบลต้ายวี๋ได้กำไรไปเต็ม ๆ
ตำบลต้ายวี๋อยู่ติดกับทะเลสาบทงเทียน หลายปีมานี้ไม่ใช่ว่าไม่เคยทำฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเทียม แต่ขาดเทคโนโลยีล้ำสมัย และยิ่งไม่เข้าใจว่าการเพาะเลี้ยงแบบนิเวศคืออะไร จนถึงขั้นที่แม้ผลผลิตสัตว์น้ำจากการเพาะเลี้ยงเทียมจะเพิ่มขึ้นทุกวัน แต่สิ่งที่ตามมาก็คือคุณภาพน้ำเสื่อมลงและส่งกลิ่นเหม็น สาหร่ายในทะเลสาบยิ่งระบาดหนัก
ต้องวิงวอนขอให้ทางมณฑลออกหน้าช่วย เชิญผู้เชี่ยวชาญมาแล้วถึงได้รู้ว่าเกิดจากการเพาะเลี้ยงหนาแน่นเกินไป
ต้องรู้ว่าทะเลสาบทงเทียนคือแม่น้ำแม่ของชาวตำบลต้ายวี๋ ชาวบ้านตำบลต้ายวี๋เลี้ยงปากเลี้ยงท้องกันมาหลายชั่วอายุคนด้วยทะเลสาบแห่งนี้ ย่อมมองดูทะเลสาบทงเทียนถูกทำลายไม่ได้ นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่ลูกหลานรุ่นหลังจะเอานิ้วชี้หลังได้
เงินที่หาได้จากการเพาะเลี้ยงเทียมหลายปีมานี้ก็ถูกใช้ไปจนหมดเพื่อตัดแหล่งน้ำเสีย ถอนการเพาะเลี้ยง เติมน้ำหมุนเวียน ขุดลอก เพิ่มพื้นที่สีเขียว และฟื้นฟูคุณภาพน้ำเชิงนิเวศของทะเลสาบทงเทียน ทั้งหมดนี้ก็เหมือนตักน้ำใส่ตะกร้า เปล่าประโยชน์โดยสิ้นเชิง