เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4
ลู่ชูอวี่ถึงกับตะลึงกับรถไฟสีเขียวปี 1979 ตู้โดยสารแบบมีที่นั่งกลับมีคนปีนหน้าต่างขึ้นรถไฟกันทั้งนั้น บนชานชาลายิ่งแน่นขนัดเป็นฝูงชน ถ้าจะให้เปรียบก็คงเหมือนกำแพงเมืองจีนปาต้าหลิ่งช่วงวันหยุดยาวเดือนพฤษภาคมในชาติก่อน และจัตุรัสเทียนอันเหมินในวันชาติ มองไปทางไหนก็เห็นแต่หัวคนเต็มไปหมด
โชคดีที่เธออยู่ในตู้นอนชั้นนุ่ม ภายใต้การประคองของซุนเยว่อิงและการคุ้มกันล้อมหน้าล้อมหลังของหลิวฉางซิงกับหานเจี้ยนหัว ในที่สุดลู่ชูอวี่ก็แหวกฝูงชนมาถึงประตูตู้นอนชั้นนุ่มของรถไฟ ตอนนั้นหน้าผากของเธอเริ่มมีเหงื่อบาง ๆ แล้ว
แม้จะดูค่อนข้างลนลานอยู่บ้าง แต่สภาพจิตใจของลู่ชูอวี่ดีเยี่ยมมาก
บนแผงระบบกึ่งโปร่งใสตรงหน้าซึ่งมีเพียงเธอคนเดียวที่มองเห็น แต้มค่าคะแนนอารมณ์เพิ่มขึ้นเร็วยิ่งกว่านาฬิกาจับเวลาเสียอีก
คนเยอะดีจัง เธอชอบที่คนเยอะ
กลับมาหัวกั๋วได้เพียงไม่กี่วัน ค่าความรู้สึกก็สูงถึง 3,689 แต้มแล้ว