0287

⬢⬢⬢

ตอนที่ 287 อาชีพขั้นเก้า [ต้นศพไร้ขอบเขต]

ยามเมื่อความร้อนระอุเพิ่งผ่านพ้น ก็เข้าสู่ฤดูเก็บเกี่ยวในเดือนเก้า

ผิดแปลกไปจากกาลก่อน อุณหภูมิที่ควรจะพอเหมาะกลับเข้าใกล้จุดเยือกเย็นโดยไม่รู้ตัว เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงได้ไม่นานก็มีกลิ่นอายของเหมันตฤดูแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ทัศนียภาพประหลาดคล้ายคลึงกันนี้กลับปรากฏขึ้นเฉพาะในแถบภูเขาเกลือเท่านั้น

ยังดีที่ผู้คนทั่วหล้าล้วนฝึกยุทธ์ แม้แต่เด็กตัวน้อยก็ยังสวมเสื้อผ้าบางเบาวิ่งเล่นภายนอกได้ พืชผลทางการเกษตรเองก็ถูกเก็บเกี่ยวและจัดระเบียบเสร็จสิ้นไปเนิ่นนานแล้ว

“ย่อมมีความไม่ชอบมาพากลอยู่บ้าง”

จั่วเหยียนพลิกอ่านแฟ้มคดีที่รวบรวมมาจากแต่ละเมือง ความรู้สึกราวกับพายุฝนกำลังจะโหมกระหน่ำพลุ่งพล่านขึ้นในใจ

เขาให้หลี่ซุ่น จู้อี้หง และหวังซิ่น สามนักพรตประจำการดูแลเมืองรอบภูเขาเกลือแห่งอื่น ทว่าความไม่สงบภายในก้นบึ้งของจิตใจกลับมิได้ลดทอนลงแม้แต่น้อย

“วัดอสนีเสียงน้อยอุบัติขึ้นอย่างเร็วที่สุดก็ยังต้องใช้อเวลาอีกเจ็ดแปดปี เหตุใดทุกหนแห่งจึงมีเค้าลางปรากฏขึ้นเล่า”