เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 263 หมีดำ เจ้ามีวาสนากับข้า
ผู้อาวุโสจินฉือกล่าวว่า “อารามวายุทมิฬส่งคนผู้หนึ่ง เดินลัดเลาะไปตามเส้นทางสายเล็กทางทิศตะวันออกเพื่อไปยังถ้ำวายุทมิฬเพื่อเซ่นไหว้จวิน เมื่อฟ้าสางแล้วจึงค่อยเดินทางกลับมา”
จิ้งอู้ดีใจจนเนื้อเต้น ด้วยประสบการณ์อันยาวนานหลายปีของตน การให้คนผู้หนึ่งไปอยู่ในขอบเขตที่สมเหตุสมผล ภัยพิบัติของถ้ำวายุทมิฬนี้น่าจะสะสางลงได้แล้ว
“ผู้อาวุโสจินฉือ ไม่ทราบว่ามีจุดใดที่ต้องระวังเป็นพิเศษหรือไม่”
สิ้นเสียงของจิ้งอู้ น้ำเสียงของผู้อาวุโสจินฉือพลันแปรเปลี่ยนไปทันที
“พึงระลึกไว้ให้จงหนัก พึงระลึกไว้ให้จงหนัก!”
“จวินหมีดำจัดงานเลี้ยงขึ้นที่ถ้ำวายุทมิฬ ห้ามผู้มีแก่นโอสถผู้ใดล่วงล้ำเข้าไปในถ้ำวายุทมิฬเด็ดขาด!!!”
“จวินบุปผาขาวหายสาบสูญไปเจ็ดวันแล้ว หากพบซากกระดูกหลงเหลือ ให้รีบนำส่งไปยังอารามบุปผาขาวทันที!!!”
“จวินร้อยเนตรผู้เพิ่งเข้ามาร่วมอารามเจ้าแม่กวนอิมมีศิษย์น้องหญิงอยู่เพียงคนเดียว หากพบเจอผู้ใดที่อ้างตัวว่าเป็นศิษย์น้องหญิง ให้หลีกหนีให้ห่างทันที!!!”