0256

⬢⬢⬢

ตอนที่ 256 ส่งท้ายสหายเก่า

“อมิตาภพุทธะ ศิษย์น้องเจ้าก็จงรีบออกจากภูเขาผานฉางเสีย การอาศัยอยู่ที่นี่เป็นเวลานานย่อมง่ายต่อการทำให้ความฝันพังทลายลงล่วงหน้า”

หลังจากซาอู้จิ้งกล่าวจบ เขาก็พาบุรุษศิษย์ทั้งสามหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

เสิ่นเลี่ยนกวาดสายตามองรอบด้าน พบว่าความฝันชั้นตื้นได้สลายกลายเป็นความว่างเปล่าไปเสียแล้ว “ความฝันช่างเปราะบางเสียจริง มิฉะนั้นคงสามารถปิดด่านทะลวงขอบเขตท่องเทพขั้นแปดได้แล้ว”

“เจ้าโง่เอ๊ย……”

ปาเกอเผยแววตาดูแคลน ความอยากอาหารของคมกระดูกส่วนใหญ่ล้วนมีต้นตอมาจากเสิ่นเลี่ยน มิฉะนั้นคงไม่ถึงขั้นแทะความฝันจนพรุนเป็นร้อยรูเช่นนี้

น้ำเต้าสุราทะลักสายธารสุราจำนวนมากออกมา ไม่นานก็สะสมกลายเป็นสระน้ำแห่งหนึ่งท่ามกลางหุบเขา ทันใดนั้นกลิ่นโอสถที่เข้มข้นถึงขีดสุดก็ลอยฟุ้งกระจายไปทั่ว

ผู้คนต่างจิตใจปลอดโปร่งโล่งสบาย กายและดวงจิตพลอยตื่นตัวขึ้นอย่างผิดปกติ

“อาเลี่ยน”