เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 242 [ทารกมรรคาจักจั่นจน์ขั้นห้า]
ในเสี้ยวพริบตาที่เสิ่นเลี่ยนตื่นขึ้น ก็ดึงดูดสายตาจำนวนนับไม่ถ้วนให้ลอบมองเข้ามาทันที
ตบะพึ่งจะก้าวสู่ขอบเขตทารกมรรคระยะสมบูรณ์ ตามหลักแล้วย่อมไม่เกิดการแปรสภาพอย่างแท้จริง ทว่าความรู้สึกใจสั่นสะท้านที่ติดตามมากลับบ่งบอกว่าเรื่องนี้ไม่ได้เรียบง่ายเช่นภายนอก
สิ่งเดียวที่พวกเขาโชคดีคือเสิ่นเลี่ยนไม่สามารถเข้าร่วมแย่งชิงวาสนาแห่งสันเขาสิงโตอูฐได้
ท้ายที่สุดหากยังมิได้หลอมกลั่นพระสูตรแท้ ต่อให้พรสวรรค์สูงส่งเพียงใดก็ยากจะก้าวสู่เซียนบก อีกไม่กี่ร้อยปีข้างหน้าอาจต้องกลายเป็นเพียงกองดินทราย
มุมปากของเสิ่นเลี่ยนยกย่องขึ้น
เขาลุกขึ้นยืนพร้อมกับชูนิ้วกลางสวนทางกับสายตาทีละคู่ ส่งผลให้นกปาเกอที่อยู่บนบ่าส่งเสียงหัวเราะประหลาดก้าๆ คนหนึ่งนกตัวหนึ่งมีสีหน้าที่มีความหมายลึกซึ้ง
“สมแล้วที่ต้องเลื่อนขั้นสู่ขั้นห้าก่อนการผลัด ⬢ เปลียนรัชกาลของฮ่องเต้ต้าถัง”
“ยามนี้ ความริเริ่มอยู่ในมือของข้าเองแล้ว”