เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 เสิ่นเลี่ยนต่างหากที่เป็นลูกแท้ๆ
จวนสกุลกวน
ในฐานะที่เป็นศูนย์กลางอันธพาลแห่งพระสูตร ความโกลาหลคือท่วงทำนองหลักภายในจวนสกุลกวน
หากเทียบกับรอบนอกถนนหนานอัน จะเห็นตัวอักษรที่ไหลเวียนอยู่บนพื้นและผนังบิดเบี้ยวอย่างยิ่ง อีกทั้งยังแฝงไว้ด้วยความล้ำลึกที่ยากจะพรรณนา
ศพของกวนผิงถูกแขวนไว้ที่เรือนหลัง สภาพความตายประหลาดพิกลจนยากจะเข้าใจ
ผิวหนังของศพปกคลุมไปด้วยพระสูตรทั่วร่าง ราวกับกลายสภาพเป็นภาชนะรองรับพระสูตรแท้ พลังแค้นที่หลั่งไหลไม่ขาดสายทะลักออกมาจากปากและจมูก
ดวงตาทั้งสองของนางเบิกโพรง ก้นบึ้งนัยน์ตาเผยความสิ้นหวังที่ยากจะปิด
ยากจะจินตนาการ
ในฐานะนายกองหมื่นครัวแห่งองครักษ์จินอู๋ที่มีอายุเกินสี่ร้อยปี กวนผิงต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเช่นไรกันแน่ ถึงได้เลือกผูกคอตายใต้ต้นซากุระ