0224

⬢⬢⬢

ตอนที่ 224 เมื่อพระถังซัมจั๋งประทับ ณ สันเขาสิงโตอูฐ

อัสนดงสนธยา โคมทีละดวงส่องประกายสว่างไสวทั่วเมืองหลวง

ทว่าเมืองหลวงมิใช่ทุกแห่งหนจะครึกครื้น สองถนนหนทางอาจเพียงคั่นกันไม่กี่ก้าว ทว่ากลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

[ถนนจิงเหอ] มีบัณฑิตสิบกว่าคนพายเรือท่องเที่ยว ชักจูงให้สตรีฝั่งริมตลิ่งกระซิบกระซาบกัน

ยามค่ำคืนมาเยือน เหล่าพ่อค้าแม่ขายข้างลำคลองกลับยิ่งทวีจำนวน เสียงร้องเร่ขายไม่ขาดสาย

ณ มุมทิศตะวันตกเฉียงใต้ของถนนจิงเหอคือ[ถนนฝูโฮ่ว]ที่ไร้ผู้คน

ถนนฝูโฮ่วพอถึงยามค่ำคืนประตูหน้าต่างก็ปิดสนิท โคมเทียนดับลงตั้งแต่หัวค่ำ ทำได้เพียงยินเสียงหนูกู่ร้องแว่วมาเป็นระยะ

บังเอิญมีคนเมาสุราเดินเข้าใกล้ถนนฝูโฮ่ว ผลลัพธ์คือพอมาถึงปากทางถนนแล้วถูกลมหนาวพัดโชย

ความมึนเมาพลันสลายหายไปกว่าครึ่ง ในวินาทีแรกก็รีบร้อนจากไปทันที