0207

⬢⬢⬢

ตอนที่ 207 ของขวัญจากอาจารย์ผู้สูงส่งผู้ไร้ยางอาย

เหล่าปัญญาชนที่รายล้อมอยู่รอบโรงรับจำนำต่างพากันแตกฮือแยกย้ายหลบหนีราวกับฝูงนกฝูงสัตว์

โดยเฉพาะยามที่ได้ประจักษ์ว่าเสิ่นเลี่ยนกลายร่างเป็นมังกรกระดูกชั่วร้าย สีหน้าของพวกมันต่างเผยความหวาดกลัวออกมาโดยไม่รู้ตัว ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับอสูรมารที่น่าสะพรึงกลัวบางชนิด

เขตแดนแห่งวิถียุทธ์พลันหายวับไปในพริบตา ทว่าแรงกดดันที่นำมานั้นกลับเหนือจินตนาการไปไกลโข

พวกมันไม่อาจล่วงรู้ความตื้นลึกหนาบางของเสิ่นเลี่ยนได้ ทว่ากลับรู้เพียงแค่ว่าเปลือกนอกของเขานั้นคล้ายคลึงมนุษย์เท่านั้น

ตั้งแต่ต้นจนจบเสิ่นเลี่ยนมิได้เคยแสดงพลังธรรมแม้น้อยนิดออกมาเลย กลิ่นอายที่แผ่ออกมาบางเบา อาศัยเพียงความแข็งแกร่งของกายเนื้อทำลายล้างทุกสิ่งอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ภายในห้วงความคิดของนักพรตบางส่วนอดไม่ได้ที่จะแวบคำว่าผู้ฝึกยุทธ์ขึ้นมา ทว่าพอกลับมาคิดดูอีกทีกลับรู้สึกว่ามันช่างไร้ความจริงเสียเหลือเกิน

ไหนเลยจะมีผู้ฝึกยุทธ์ผู้ใดใช้หมัดเดียวซัดเซียนผีจนบาดเจ็บสาหัสได้ แม้แต่ศิษย์สืบทอดก็ยังดูราวกับเปราะบางไร้ทานทน ไฉนอานุภาพของกระดูกเซียนแต่กำเนิดถึงได้น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้กัน ปังปังปัง

เสิ่นเลี่ยนฟื้นคืนสู่สภาพปกติ ทราบทารกมรรคาอวิ๋นหลิงมุดเข้าไปในตำหนักโคลนปั้นของอู๋โช่ว