เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 201 ศิษย์พี่ใหญ่, บรรพจารย์โพธิ
ถ้ำจันทราอธรรมสามจิตทั่วทั้งอาณาบริเวณถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิดจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือของตนเอง
มีเพียงแสงเทียนกะพริบไหวอยู่ภายในสิ่งก่อสร้างกระจัดกระจาย ทว่าทัศนวิสัยกลับมีเพียงสองถึงสามเมตรเท่านั้น พลันมองเห็นเงาร่างมหึมาหลายสิบสายกำลังเดินไปมาอย่างเลือนราง
ปัง ปัง ปัง!
เมื่อเสียงกลองดังขึ้น เงาร่างมหึมาทั้งหลายต่างพากันหยุดฝีเท้าไม่ก้าวเดินต่อ
เพียงเห็นเฒ่าชราในชุดคลุมสีเหลืองผู้หนึ่งถือโคมไฟก้มหน้าเดินอยู่ท่ามกลางความมืด ร่างกายของเขาสูงใหญ่ไม่ต่ำกว่าสี่เมตร โดยมีศิษย์รับใช้เต๋าหกคนติดตามอยู่ภายในระยะครึ่งเมตร
“ปฐมภาวะมีความว่างเปล่า ความว่างเปล่าไร้ซึ่งนาม จุดเริ่มต้นของหนึ่ง มีหนึ่งแต่ยังไม่ปรากฏรูป”
หน้าตาของเฒ่าชรามีความคล้ายคลึงกับรูปปั้นบรรพจารย์โพธิอยู่บ้าง แผ่นหลังนูนขึ้นเล็กน้อย ราวกับหัวใจที่กำลังเต้นระรัวไม่หยุดหย่อน
เขาคือ【ดวงใจปฐมภาวะ】โดยธรรมชาติ หรือเป็นที่รู้จักในนามนักพรตไท่ชู