0191

⬢⬢⬢

ตอนที่ 191 บรรพชนสิงห์มรณะ จิ่วหลิงหยวนเซิ่ง

“หนวกหูยิ่งนัก！！！”

สิ้นเสียงรูปปั้นเทพเจ้า ฝูงราชสีห์ที่รายล้อมจั่วเหยียนก็ตกอยู่ในความคลุ้มคลั่ง

จั่วเหยียนอดไม่ได้ที่จะเหม่อลอย

เพราะกลิ่นอายที่รูปปั้นแผ่ออกมานั้นหอมหวานจนเกินไป ต่อให้กายเนื้อขององครักษ์จินอู๋จะค่อนไปทางอสูรมาร ก็ยังอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ

อสูรมารที่มีตบะน้อยกว่าพันปี ย่อมไม่อาจต้านทานแรงดึงดูดนี้ได้เลย

ฝูงราชสีห์โถมเข้าหารูปปั้น น้ำลายสาดกระเซ็นจากปาก

ปัง ปัง ปัง

เมื่อเข้าใกล้ระยะครึ่งเมตร กายเนื้อของฝูงราชสีห์ก็เริ่มพังทลาย เสียงกระดูกแตกหักดังไม่ขาดสาย กลายเป็นเศษเนื้อเกลื่อนฟ้าโปรยปรายลงมาดั่งสายฝน