0186

⬢⬢⬢

ตอนที่ 186 นั่นคือพระยูไลของพระพุทธรูป!

อาชีพแต่ละประเภทเมื่อเลื่อนขั้นสู่ขั้นสี่ รูปแบบการแสดงออกย่อมแตกต่างกันไป

เดรัจฉานพิภพกษิติครรภ์คือการหลับใหล เผาซี๋ยวล่าสัตว์คือความหิวโหย รากศพหมื่นชนม์คือการตายปลอม ทว่าในชั่วพริบตาที่เมล็ดโลหิตแปรดอกบัวเลื่อนขั้น เสิ่นเลี่ยนกลับรู้สึกเพียงดวงจิตออกจากกายเนื้อ

ราวกับจมดิ่งสู่ความรู้แจ้ง ทั้งยังคล้ายคลึงกับการเหินสู่สวรรค์กลางวันแสกๆ

กำลังโคจรวงโคจรใหญ่ยิ่งทวีความรุนแรง เสาค้ำอมตะปรากฏการปรับแต่งอย่างแนบเนียน เส้นทางการโคจรลมปราณแปรเปลี่ยนเป็นเหมาะสมกับสรีระของเสิ่นเลี่ยนในยามนี้ยิ่งขึ้น

และทั้งหมดนี้ล้วนดำเนินไปในห้วงไร้จิตสำนึก

“อุแว้ อุแว้ อุแว้”

ฝูงลิงต่างพากันมองไปยังรูปปั้นเทียนจุนวานรยักษ์ปราบมาร ฝ่ายหลังกลับส่งเสียงร้องทารกอันแผ่วเบาออกมา ตามมาด้วยนิมิตประหลาดที่ปรากฏขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า

แท่นบัวระดับสี่ที่เดิมทำจากหินกลับบังเกิดลวดลายเนื้อโลหิต แสงเรืองรองจางๆ แผ่ซ่านออกมาด้านนอก