0177

⬢⬢⬢

ตอนที่ 177 นางย่อมรู้จักเขา การพัวพันกันย่อมเลี่ยงไม่พ้น

เมื่อเหล่าพระโพธิสัตว์ตัวปลอมต่างพากันแผ่กลิ่นอายออกมา มีคนเพียงหยิบมือเดียวในกระดูกสามแฉกที่รับรู้ได้

เสียงขับร้องของอาจารย์จื่อยังคงดังอยู่ แต่เงาร่างกลับหายตัวไปเสียแล้ว เหล่านักพรตกระดูกขาวต่างอาศัยโครงกระดูกขาวเพ่งพินิจซึมซับวิชาลับ

ละอองหมอกจาง ๆ ห้อมล้อมกระดูกสามแฉกเอาไว้

“ค่ายกลที่มุ่งเป้าไปยังศิษย์สายนอกอย่างนั้นหรือ”

ผู้เฒ่ากระดูกนึกร้องแย่แล้วในใจ ตั้งใจจะส่งจิตติดต่อศิษย์ในคาถาของตน กลับพบว่าจิตเทวะไม่อาจแผ่ออกไปได้อีกแล้ว ร่างกายแข็งทื่อ

หางตาเขาคอยกวาดมองรอบด้าน เหล่านักพรตกระดูกขาวส่วนใหญ่ต่างตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน

ล้วนตกอยู่ในสภาพที่ไม่อาจควบคุมตนเองได้แล้ว