เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 170 โฮมสเตย์สุดมหัศจรรย์ของพ่อผี
ต้นไทรสั่นไหววูบหนึ่ง
ทันใดนั้น เสิ่นเลี่ยนก็มุดออกจากโพรงกิ่งไม้ด้วยสภาพสะ่ายสะท้าน หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เขานอนราบลงกับลานบ้านด้วยความหวาดผวา
“โชคดีที่ข้าไหวพริบดี มิฉะนั้นผีก็คงรู้ว่าจุดจบจะเป็นเช่นไร”
เสิ่นเลี่ยนสะท้านเฮือก
“ขนาด ‘พี่ชายราชบุตร’ ยังถูกกุขึ้นมาได้ หากข้าไปเยือนภูเขาห้านิ้วเข้าสักครา มิใช่ว่าข้าต้องรับหน้าที่แกะยันต์ผนึกให้พี่ลิงด้วยหรอกหรือ”
สถานการณ์ภายในแคว้นสตรีนั้นแปลกประหลาดและยากจะเข้าใจ เขายังจำเสียงเรียกขานในภายหลังได้ มิใช่แค่สตรีในส่วนลึกของพระราชวังเท่านั้น แม้กระทั่งแม่น้ำหนึ่งสายน้ำพุหนึ่งและนักพรตแห่งแคว้นสตรีต่างก็เอ่ยประสานเสียงกัน
ให้ความรู้สึกคล้ายกับว่า… เหล่าอสูรมารภายในถ้ำพำนักล้วนมีจิตวิญญาณเชื่อมโยงถึงกัน
นักพรตแห่งแคว้นสตรีดูราวกับมีจิตสำนึกอิสระ ทว่าแท้จริงแล้วกายและดวงจิตกลับซ่อนข้อจำกัดเอาไว้ เจตจำนงถ้ำพำนักสามารถจุติลงสู่กายและดวงจิตของพวกเขาได้ทุกเมื่อ