0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 พระถังซัมจั๋งที่พบเห็นได้ทั่วไป

แสงอรุณยามเช้าสาดส่องรำไร

สายลมภูเขาพัดพาความเย็นเยือกแห่งต้นฤดูหนาว รถเทียมม้าเจ็ดถึงแปดคันวิ่งไปตามถนนหลวงมุ่งหน้าสู่เมืองนู่เจียง

บนตัวรถวาดลวดลายสัตว์ร้ายที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะขององครักษ์จินอู๋ ซึ่งเป็นพยัคฆ์สองหัวหมอบกายอยู่บนพื้น ทั้งยังแปะยันต์ตรวจจับกลิ่นอายอสูรมารไว้ด้วย

ขบวนรถเกือบร้อยคนเคลื่อนพลอย่างยิ่งใหญ่ ในจำนวนนั้นคือนายกองสิบครัวสามคน และนายกองร้อยครัวหนึ่งคน

ที่เหลือล้วนเป็นกำลังสำรองขององครักษ์จินอู๋ทั้งสิ้น

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาระมัดระวังตัวกันอย่างยิ่ง เนื่องจากท้องฟ้ายังไม่สว่างดี จึงมีคนคอยชูคบเพลิงส่องสว่างเงาสลัวริมทางอยู่ตลอดเวลา

นายกองร้อยครัว [หยวนเฉาจง] สีหน้าเคร่งขรึม ผิวหนังส่วนที่เปิดเผยปรากฏลักษณะคล้ายหนังปลา

“ใต้เท้าหยวน ระยะทางถึงแม่น้ำพิโรธยังเหลืออีกห้าสิบลี้ ชั่วขณะนี้ยังไม่เห็นร่องรอยการปรากฏตัวของอสูรมาร น่าจะไม่มีอันตรายแล้วกระมัง”