0142

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 ข้าคือหลวี่ต้งปินในเรื่องเล่า

เสิ่นเลี่ยนหรี่ตาลงพร้อมกับขบคิดว่าจะทำลายสถานการณ์เช่นนี้อย่างไรดี

เมืองชางซานถูกปกคลุมไปด้วยข้อห้ามอาถรรพ์ หานเซียงจื่อราวกับปลาได้น้ำ แม้แต่อิทธิฤทธิ์เสริมพลังด้วยการกินก็ยังไม่อาจตรวจสอบพบได้แม้แต่น้อย ราวกับโคลนเข้าสู่ทะเลกว้าง

หากปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไป เกรงว่าอาจมีความแปรปรวนเกิดขึ้น อีกทั้งหม่าอู๋ฮู่ก็ทนอยู่ได้อีกไม่นานนัก

จำต้องบีบให้หานเซียงจื่อปรากฏตัวออกมา!

เหล่าองครักษ์จินอู๋ต่างหวาดผวาและจ้องมองเสิ่นเลี่ยน ร่างมังกรที่ปกคลุมไปด้วยกระดูกของหลังยังคงพองขยายขึ้นอย่างต่อเนื่อง กระดูกทีละท่อนราวดังพืชพันธุ์ที่กำลังเติบโตแผ่ขยายอย่างไร้ระเบียบ

หากกระดูกยังคงงอกงามเพิ่มขึ้นเช่นนี้ต่อไป เสิ่นเลี่ยนคงต้องกลายร่างเป็นไข่กระดูกอีกครา

จางหยวนเจินเอ่ยถามด้วยท่าทีอึกอักว่า “คุณชายรอง ท่านพอจะรู้สึกตัวบ้างหรือไม่ว่ากายและดวงจิตกำลังจะเข้าสู่ภาวะธาตุไฟเข้าแทรก”

“วางใจเถิด”