0139

⬢⬢⬢

ตอนที่ 139 ดีจริงการละเล่นเซียนเทพ

นอกเมืองชางซาน

“ฮ่าๆ ยามเช้าขี่หงส์สวรรค์สู่ห้วงนภา ยามเย็นเห็นนาแปลงเปลี่ยนเป็นคลื่นขาว แสงอรุณทอประกายกลางเวหา พฤกษาทองคำตระหง่านเสียดฟ้า...”

นักพรตสวมเสื้อผ้าแพรสีฟ้าขาดวิ่น เอวคาดเข็มขัดผ้าป่านปุย เท้าข้างหนึ่งสวมรองเท้า อีกข้างเปลือยเปล่า ผิวหนังเต็มไปด้วยตุ่มหนอง ปากและจมูกงอกช่อดอกไม้อวดสีสันสดใส ส่งผลให้เสียงฮัมเพลงฟังไม่ค่อยได้ศัพท์

ศีรษะ... ราวกับตะกร้าดอกไม้อันประหลาด

เบื้องหลังของนักพรตมีผู้คนเกือบร้อยชีวิตเดินตามมาด้วยความเลื่อมใส

พวกเขาเนื้อตัวอาบเลือด เลียนแบบทุกการกระทำของนักพรตด้วยความคลั่งไคล้ กระทั่งยอมใช้วิธีทำร้ายตนเองเพื่อแสวงหาหนทางเซียนในจินตนาการ

ตุบ

มีผู้บาดเจ็บสาหัสใกล้ตายคุกเข่าลงกับพื้น ปากพร่ำเพ้อไม่หยุด “เซียนจารย์หลานไฉ่เหอ โปรดโปรดข้าให้บรรลุเซียน เซียนจารย์หลานไฉ่เหอ...”