0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 สระคลื่นมรกตที่พังทลาย

“บังอาจยิ่งนัก！！！”

ป้าปัวเอ๋อร์เปินโกรธจนอับอายขายหน้า ปราณอสูรพลันแผ่ซ่านออกไปอย่างไร้การควบคุม

ร่างกายเริ่มขยายใหญ่ ลู่ซินส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างคลุ้มคลั่ง สามดวงจิตเจ็ดดวงขวัญแทบจะทานทนปราณอสูรที่พลุ่งพล่านไม่ไหวแล้ว

บำเพ็ญตบะของป้าปัวเอ๋อร์เปินพุ่งพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็ผ่านไปเจ็ดแปดร้อยปี จนกระทั่งแตะถึงระดับตบะพันปีจึงค่อยเริ่มช้าลง

“อาหารโลหิต! กลับถ้ำอสูรไปกับข้า ให้ท่านราชบุตรเขยประทานตำแหน่งสามเณรพยาธิให้แก่เจ้าสักตำแหน่งเสียเถอะ!!”

สีหน้าของเสิ่นเลี่ยนเคร่งขรึม ดวงตาแนวตั้งตรงระหว่างคิ้วเบิกกว้าง

ตนเองมายังโลกไซอิ๋ว ป้าปัวเอ๋อร์เปินถือเป็นอสูรมารตนแรกที่พบเจอซึ่งมีชื่อเสียงเรียงนาม จึงอดไม่ได้ที่จะพินิจมองอย่างละเอียด

“ตามหลักแล้ว คฤหาสน์เกาเหลาจวงพังทลายลงทั้งหมดแล้ว สระคลื่นมรกตย่อมไม่มีทางอยู่อย่างปลอดภัยได้ลำพัง”