0114

⬢⬢⬢

ตอนที่ 114 ป้าปัวเอ๋อร์เปิน: เสิ่นเลี่ยนเป็นสมบัติล้ำค่าชิ้นใหญ่

ระหว่างขุนเขากระจายไปด้วยกลิ่นคาวปลาอันเหม็นเน่า

ตามพื้นดินทุกแห่งล้วนมองเห็นปลาดำนอนหงายท้องตายเป็นทาง สายฝนโหมกระหน่ำกะทันหันคราหนึ่งผ่านพ้น ปลาดำจำนวนมหาศาลก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า

สัตว์ป่าและนกกาล้วยไม่อินพัง มนุษย์ปุถุชนยิ่งไม่กล้าบริโภคเข้าไปใหญ่

มรสุมที่ถูกจุดชนวนขึ้นจากการอุบัติของสระคลื่นมรกต ยิ่งหมักหมมก็ยิ่งแปลกประหลาดพิสดาร

การลอกคราบคลื่นยักษ์ราวกับเป็นเรื่องตลกขบขันที่ผ่านไปชั่วพริบตา ผ่านไปยี่สิบสามสิบวัน ไร้ซึ่งลางบอกเหตุใด ๆ กุ้งหอยปูปลาจึงไม่เกิดการกลายร่างเป็นมังกรอย่างไร้สาเหตุอีก

ปริมาณอสูรมังกรอัปลักษณ์ลดฮวบลงอย่างฮวบฮาบ กุ้งหอยปูปลาในแหล่งน้ำก็ไม่เกิดการกลายร่างเป็นมังกรอย่างไร้สาเหตุเช่นกัน

องครักษ์จินอู๋ห้าคนที่มีหวังซิ่นเป็นหัวหน้ากำลังเร่งเดินทางกลับเมืองเหยียนเหลียงตามเส้นทาง แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องพื้นดิน มองจากระยะไกลก็สามารถเห็นเมืองที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ

“เฮ้อ ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”