เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 พ่อผี ท่านจงไปแต่งเข้าจวนตระกูลเกาเสียเถิด
เห็นได้ชัดว่าพ่อผีคอยช่วยเหลือย่าหลิวในการยับยั้งแนวโน้มที่ดวงจิตและดวงขวัญจะแตกซ่าน เสิ่นเลี่ยนสามารถมองเห็นผนังที่ผุพังของร้านค้าข้าวสมานเข้าหากันทีละน้อย ทว่านั่นเป็นเพียงการประทังชีวิตที่รักษาอาการที่ปลายเหตุไม่ใช่ต้นเหตุ
“ย่าหลิวลงทุนวิ่งมาด้วยตนเองเช่นนี้ หรือว่าเกรงกลัวว่าข้าจะส่งวิญญาณนางให้ไปสู่สุคติด้วยหมัดเดียวกระมัง?”
ลองคิดดูแล้วก็จริง นิสัยของพ่อผีไม่มีทางอธิบายรายละเอียดอย่างเจาะจงเป็นแน่ หากหายตัวติดต่อกันสักสองสามวัน ตัวเขาคงหนีไม่พ้นต้องไปเยือนถึงเรือน
“ตัวข้าเองก็มิใช่คนไม่มีเหตุผล หากหลังความตายของย่าหลิวหลานชายไม่สามารถสืบทอดกิจการร้านค้าได้ ให้ข้าผู้เฒ่าช่วยดูแลแทนสักเล็กน้อยก็แล้วกัน”
“อืม”
“ยามที่เมืองเหยียนเหลียงเกิดภัยพิบัติปะทุขึ้น สามารถนำบิดามนุษย์ไปพักพิงไว้ที่คฤหาสน์เกาเหลาจวงเป็นการชั่วคราว ขอเพียงรับรองว่านาน ๆ ครั้งจะแสดงเนตรหยั่งรู้เพื่อขับไล่พลังแค้นก็พอ”
เสิ่นเลี่ยนหัวเราะหึๆ กำลังภายในหลอมรวมน้ำเต้าภูตผีในฝ่ามือ
เนื่องจากเพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตโอสถต้นกำเนิดขั้นหก จิตเทวะที่กำเนิดขึ้นภายในตำหนักโคลนปั้นจึงเลือนราง การหลอมศาสตราเวทชั้นกลางย่อมผลาญเวลาไปไม่น้อย