เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 80 ผีหญิงพันปีที่มาดูตัวในเมืองเหยียนเหลียง
“แน่นอนว่าถ้ำอสูรคงไม่ได้มีแต่อสูรมารสะเทือนยุคจากหายนะทั้งแปดสิบเอ็ดประการกระมัง อย่างไรเสียย่อมต้องมีภูเขาที่ถูกครอบครองโดยอสูรมารพันปีทั่วไป ซึ่งในสายตาของราชสำนักแล้วก็น่าจะนับเป็นถ้ำอสูรเช่นกัน”
เสิ่นเลี่ยนถอนหายใจออกมา รู้สึกว่าทำเลที่ตั้งของเมืองเหยียนเหลียงแห่งนี้ช่างโชคร้ายเสียจริง
อยู่ใกล้กับคฤหาสน์เกาเหลาจวงเป็นอย่างมาก ในขณะเดียวกันแม่น้ำใต้ดินยังเชื่อมต่อกับสระคลื่นมรกต ถ้ำอสูรทั้งสองแห่งนี้สามารถผลิตอสูรมารออกมาได้อย่างไม่ขาดสาย
“บางทีข้อดีเพียงหนึ่งเดียวก็คือ ประสบการณ์ของนักพรตค้นศพนั้นถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว หลังคดีโรงตัดเย็บสิ้นสุดลง อาจจะมีโอกาสเลื่อนขั้น”
เสิ่นเลี่ยนสะกดกลั้นความคิดฟุ้งซ่าน
ในเมื่อไม่พบร่องรอยของอสูรมาร เช่นนั้นก็มุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนกระบวนท่ายืน
การแพร่กระจายของงานมหกรรมวัดนั้นช้ากว่าที่คิดไว้ ห้าวันต่อมาแทบไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ มีเพียงการประดับตกแต่งภายในเมืองที่เพิ่มขึ้นมาไม่น้อย
องครักษ์จินอู๋ลองมาสารพัดวิธีเพื่อดึงดูดภูตผี แต่ผลลัพธ์กลับไร้ประโยชน์สิ้นเชิง