0074

⬢⬢⬢

ตอนที่ 74 นี่มันมารดาเจ้าคือห้าขอบเขตเซียนกำเนิดรึ?

ด้ายป่านตึงเปรี๊ยะ

เกล็ดเกราะพิสดารของเสิ่นเลี่ยนแผ่ปกคลุมทั่วร่าง พร้อมกันนั้นเนื่องจากวิชาฝึกกายแข็งกำลังหลอมรวม กระดูกจึงพลันส่งเสียงระบมคันยิบ ๆ ออกมา

ปัง ปัง ปัง

ด้ายป่านขาดสะบั้นลงอย่างต่อเนื่อง เกล็ดเกราะของเสิ่นเลี่ยนก็เริ่มปรากฏรอยชำรุดเสียหายเช่นกัน

ผีเส้นป่านมีความตื่นตระหนกอยู่เล็กน้อย ทว่าไม่นานก็ยับยั้งความโลภไว้ไม่ไหว กินเขา กินเขาตบะย่อมต้องก้าวข้ามพันปีได้อย่างแน่นอน!! เสิ่นเลี่ยนถูกลากออกไปยังพื้นถนนอย่างจำยอม ผีเส้นป่านมองดูเนื้อหนังที่ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาหาตนเองทีละน้อย

ยามใดที่ด้ายป่านถูกดึงไว้จนขยับไม่ไหว ผีเส้นป่านก็จะยิ่งทุ่มเทพลังแค้นลงไปมากขึ้น เสิ่นเลี่ยนแสดงท่าทีฝืนต้านรับไว้อย่างยากลำบากโดยสมบูรณ์

“กิน กิน กิน กินเจ้า ข้าก็จะได้กลับไปยังถนนหย่งชุ่ยแล้ว!!!”

ในยามที่ทั้งสองฝ่ายตกอยู่ในภาวะคุมเชิงกันนั้น