0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 อ้างเป็นอสูรมาร ข้าคือนัมเบอร์วัน

ยามราตรีล่วงเลย

บริเวณหน้าประตูหลักของที่ว่าการอำเภอ มีเจ้าหน้าที่ศาลนับสิบคนรับหน้าที่เฝ้าเวรยาม

สีหน้าของพวกเขาราวกับเผชิญศึกใหญ่ โคมไฟในมือส่องแสงสว่างวับๆ แวมๆ เห็นได้ชัดว่าได้รับผลกระทบจากพลังแค้นอันเข้มข้น

เบื้องหลังของเจ้าหน้าที่คือประตูใหญ่ที่เปิดอ้า ลมเย็นยะเยือกพัดหวีดหริ่งราวกับเส้นทางมุ่งสู่ธารเหลืองยมโลก

“มีคนมา ระวังตัวด้วย”

หัวหน้ามือปราบหงเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ส่งผลให้เหล่าเจ้าหน้าที่หันไปมองถนนอันมืดมิดเป็นตาเดียว

มีผู้ฝึกยุทธ์สามคนมาถึงหน้าประตูที่ว่าการ สีหน้าของพวกเขาเคร่งเครียด เห็นได้ชัดว่าตระหนักถึงความอันตรายของการมาเยือนในครั้งนี้ จึงพยักหน้าส่งสัญญาณให้หัวหน้ามือปราบหง

ผู้ฝึกยุทธ์จากแต่ละขั้วอำเภอไม่ได้เดินทางมาพร้อมกัน ทางที่ว่าการจงใจจัดเวลาให้เหลื่อมกัน