เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 จงรู้สึกสิ้นหวังเสียเถิด
หูเป่าฉางฝ่าเท้าไม่หยุดยั้ง เศษอิฐปรักหักพังแตกละเอียดต่อเนื่อง
“ข้าต้องเร่งเวลา จะพลาดโอกาสวาสนาไม่ได้เด็ดขาด”
“พลังภายในถูกจำกัดด้วยพรสวรรค์ยากจะก้าวหน้า หากมีศพเหล็กสักร่างคอยช่วยเหลือ ทรัพยากรที่ได้รับย่อมต้องเพิ่มพูนขึ้นหลายเท่า”
มองออกว่าจิตใจของเขาไม่อาจรักษาความสงบไว้ได้แล้ว ท้ายที่สุดการแสดงออกของเสิ่นเลี่ยนได้ทำลายการรับรู้ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่กล้าจินตนาการเลยว่าศพเหล็กที่หลอมขึ้นจะบรรลุถึงระดับใด
ระหว่างเดินทาง หูเป่าฉางพบว่ากระดาษยันต์สีเหลืองไหม้เกรียมจนหมดสิ้นผ่านทางนกกิ้งโครงปากแดง
เมื่อจดหมายสองฉบับถูกเปิดเผยสู่อากาศ บนพื้นผิวกลับมีเนื้อหนังงอกเงยขึ้นมา พลังแค้นเบาบางแผ่ซ่าน สิ่งอาถรรพ์ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นทีละน้อย
สิ่งอาถรรพ์เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ทั้งคู่มีอายุราวสามถึงสี่สิบปี สีหน้าเต็มไปด้วยความมึนงง