กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 23 เช็ดก้นทีไรเป็นข้าปาเย๋ทุกที
พลังแค้นของผีไถ่ทรัพย์ร้อยปีหดกลับ จากนั้นจึงดึงแขนกลับลงใต้พื้นดิน
ตบะสามร้อยปีนั้นยังไม่คู่ควรจะอยู่ในสายตาปากมหึมา ยิ่งไปกว่านั้นตลาดผียังจำกัดผีไถ่ทรัพย์ทุกหนแห่ง ยากจะแสดงพลังออกมาได้แม้แต่ส่วนเดียว
ตลาดผีสามารถดำรงอยู่ในต้าถังได้อย่างยาวนาน อาจเป็นเพราะกฎเกณฑ์ที่แปลกประหลาดและเป็นกลางเช่นกัน
แกร็บ แกร็บ แกร็บ
น้ำลายหยดลงมาจากปากมหึมา ลิ้นตวัดเลียริมฝีปาก
ภูตผีทั้งหมดนิ่งสนิท ในแววตาเผยความหวาดกลัวเหลือเชื่อ ตระหนักได้ว่าเสิ่นเลี่ยนต้องปลอมตัวเป็นอสูรมารตนใหญ่อย่างแน่นอน
ผีน้อยกลุ่มหนึ่งที่มีตบะเพียงไม่กี่สิบปีไหนเลยจะต่อกรได้