เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 [กายาศักดิ์สิทธิ์ขัดเกลากายาแต่กำเนิด]
เสิ่นเลี่ยนเดินอยู่บนถนน เขตตะวันตกยังคงดูบางตาผู้คน
เจ้าหน้าที่ศาลยังมีมากกว่าคนเดินถนนเสียอีก
ระหว่างที่เสิ่นเลี่ยนเดิน กำลังได้เคลื่อนไหวไปทั่วผิวหนังด้วยตนเอง ความคืบหน้าของการหลอมผิวก้าวหน้าอยู่ทุกขณะ เลือดลมเอ่อล้นถึงขีดสุด
สาเหตุที่รีบร้อนมุ่งหน้าไปยังสำนักยุทธ์คลื่นสมุทร ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการหลอมผิวราบรื่นจนเกินไป
อีกสักวันสองวัน ตนเกรงว่าจะต้องทะลวงคอขวดเสียแล้ว
เสิ่นเลี่ยนกลัวจนแทบแย่ว่าจะทำให้ไป๋ไห่โปตกใจ
ไหนเลยจะมีผู้ฝึกยุทธ์เพิ่งเข้าสู่ขั้นหลอมผิว ไม่ถึงสิบวันก็บรรลุขั้นหลอมเนื้อ กำลังคอยขัดเกลาตนเองอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เสิ่นเลี่ยนเดินไปได้ไม่ไกล เจ้านกปาเกอก็โผล่บินออกมาจากหน้าต่างโรงรับจำนำแล้วตกลงบนบ่า