เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
บ่ายสี่โมงครึ่ง วันที่ 16 ตุลาคม ภายใต้การนำของหลี่ฮวา เว่ยไหลเดินทางมายังภัตตาคารลอยฟ้าบนตึกเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ เพื่อเข้าร่วมงานจิบไวน์ส่วนตัวสำหรับลูกค้าระดับคนสำคัญที่จัดขึ้นโดยติ่งเซิ่งจิ่วสิง
บริเวณทางเข้าอาคารไม่มีป้ายบอกทางที่ชัดเจนนัก แต่มีเจ้าหน้าที่ต้อนรับคอยอำนวยความสะดวก
เขาขึ้นลิฟต์ความเร็วสูงตรงขึ้นไปกว่าหนึ่งร้อยชั้นจนถึงสถานที่จัดงาน
แขกที่มาร่วมงานล้วนเป็นลูกค้าระดับแกนนำของติ่งเซิ่งจิ่วสิง รวมถึงกลุ่มลูกค้าที่มีศักยภาพ โดยพื้นฐานแล้วคือเหล่าผู้ประกอบการและบอสใหญ่ในเซี่ยงไฮ้ หรือไม่ก็ผู้บริหารระดับสูงประจำเซี่ยงไฮ้ของบริษัทยักษ์ใหญ่ทั้งในและต่างประเทศ ซึ่งแม้แต่กู้ติ่งเองก็ยังต้องให้การต้อนรับอย่างพินอบพิเทา
หากวัดกันแค่สถานะภายนอก เว่ยไหลนับว่าธรรมดามากเมื่อเทียบกับคนพวกนี้
ยิ่งหลี่ฮวาด้วยแล้ว ยิ่งเทียบไม่ติด…
ทว่าเมื่อเว่ยไหลกับหลี่ฮวามาถึง กู้ติ่งกลับออกมารับรองด้วยตัวเอง นับว่าให้เกียรติอย่างยิ่ง
เถ้าแก่กู้จับมือเว่ยไหลอย่างสนิทสนม เอ่ยทักทายด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม "น้องเว่ย นายมาถึงเซี่ยงไฮ้แท้ๆ แต่ไม่บอกกันสักคำ ถ้าไม่ใช่เพราะผู้จัดการหลี่บอก ฉันคงไม่รู้เรื่องเลยนะ คราวหลังห้ามทำแบบนี้เด็ดขาดล่ะ"
"คนอื่นมาเห็นเข้า จะหาว่าพี่ชายคนนี้ดูแลไม่ทั่วถึงเอาได้"
เว่ยไหลยิ้มพลางรับคำ "ผู้จัดการกู้เกรงใจเกินไปแล้วครับ พวกเราเป็นคนกันเองทั้งนั้น ผมเองก็เพิ่งมาถึง แล้วก็ไม่ได้มานาน มีเรื่องวุ่นๆ ทางนี้ให้จัดการอีกเพียบ ผู้จัดการกู้เองก็งานยุ่งขนาดนั้น ผมจะกล้าไปรบกวนได้ยังไงครับ!"