บทที่ 339 ผมสั่งให้พวกคุณประหยัดงบหรืออย่างไร

หลี่ฮวาที่นั่งรถคันหน้ามาพร้อมกับพานอวิ๋นกัง จู่ๆ ก็รู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา ทำไมผู้จัดการเว่ยถึงไม่ยอมให้นั่งรถคันเดียวกับเขากันนะ?

หลี่ฮวาไม่ใช่คนเก็บความรู้สึก เธอถามพานอวิ๋นกังตรงๆ ว่า "ต้าพาน ก่อนที่ผู้จัดการเว่ยจะมาเซี่ยงไฮ้ อารมณ์เขาเป็นยังไงบ้าง ไม่ได้ไปเจอเรื่องไม่ดีมาใช่ไหม?"

พานอวิ๋นกังสนิทกับหลี่ฮวามานาน หลี่ฮวามักจะมาคอยถามข่าวคราวจากเขาเสมอ

เขาจึงตอบด้วยน้ำเสียงแปลกๆ "พี่ฮวา คนอื่นถามก็ว่าไปอย่าง แต่ทำไมพี่ถึงถามด้วยล่ะ… วันๆ พี่โทรหาผู้จัดการเว่ยตั้งกี่สาย ยังมีเรื่องอะไรที่พี่ยังไม่รู้อีกเหรอ?"

น้ำเสียงนั้นฟังดูคล้ายกำลังประชดปนอิจฉาอยู่กลายๆ

"เพ้ย…"

หลี่ฮวาพูดอย่างไม่สบอารมณ์ "ต้าพาน พี่ไม่ได้ล้อเล่นนะ นายรู้ไหมว่าผู้จัดการเว่ยจะอยู่ที่นี่ได้กี่วัน?"

"สัปดาห์หนึ่ง…"

"อย่างมากก็สิบวัน"

พานอวิ๋นกังหุบยิ้มพลางครุ่นคิด "ช่วงปลายเดือนมีกิจกรรมที่ป้าตู ผู้จัดการเว่ยต้องรีบกลับไปแน่"