บทที่ 336 นโยบายการขายแบบกลุ่มองค์กรและการสั่งผลิตแบบคู่ขนาน

หวยจือซิงดำเนินธุรกิจตัวแทนจำหน่ายรถยนต์หลายยี่ห้อ รวมถึงแบรนด์หรูไม่น้อย รถแต่ละคันราคาเริ่มต้นหลักหลายแสนไปจนถึงหลักล้าน ในสายตาของหยางหลานมีแต่ "ธุรกิจใหญ่" เหล่านี้ จึงไม่ค่อยเห็นสุราขาวอยู่ในสายตานัก

เมื่อได้ยินว่าผลกำไรของบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งวงการสุราในประเทศแซงหน้าเซี่ยงไฮ้โฟล์กสวาเกนเสียอีก

ปฏิกิริยาแรกของหยางหลานคือไม่เชื่อ…

จางลี่ซิงมีข้อมูลในใจอยู่แล้ว เขาจึงส่งสัญญาณให้ภรรยาไม่ต้องพูดอะไรต่อ แล้วเอ่ยถามเว่ยไหลว่า "น้องชาย ที่พวกเธอพูดถึงลู่ทางใหม่ในการร่วมมือกันระหว่างหวยจือซิงกับเว่ยจิ่ว ให้ร่วมทุนตั้งบริษัทจำหน่ายสุราขึ้นมาเนี่ย ลองอธิบายรายละเอียดหน่อยสิว่าจะร่วมมือกันยังไง ทางเราต้องทำอะไรบ้าง แล้วจะได้อะไรกลับมา?"

เขารู้ดีว่าสุราขาวมีกำไรสูง เพียงแต่ยังไม่มีจังหวะเหมาะๆ ให้กระโดดเข้าไปจับ

อันที่จริงสิ่งที่จางลี่ซิงสนใจคือสุราแบรนด์ดัง การทำธุรกิจขายสุรายังเป็นเรื่องรอง หวยจือซิงเองมีปริมาณการใช้สุราไม่น้อย ทั้งสวัสดิการพนักงานและสุราสำหรับเป็นของขวัญในการสร้างสายสัมพันธ์ หากได้สิทธิ์เป็นตัวแทนจำหน่ายสุราแบรนด์ดังมาครอง ก็จะช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายได้ปีละหลายบาท

แต่การจะเปลี่ยนสุราที่ใช้ในหวยจือซิงจากแบรนด์ดังมาเป็นเว่ยจิ่ว จางลี่ซิงยังมีความกังวลอยู่หลายเรื่อง

คุณภาพของสุราจะดีหรือไม่ยังเป็นเรื่องรอง จุดสำคัญอยู่ที่พลังของแบรนด์!

ถ้าคุณภาพยอดเยี่ยมพอ มันก็ใช่ว่าจะชดเชยการขาดพลังของแบรนด์ไม่ได้เสียทีเดียว