บทที่ 287 ยิ่งเงินเยอะ โทษอาญาก็ยิ่งหนัก

เมื่อได้ฟังรายงานจากเจิ้งย่าไห่ หวงจวิ้นก็แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

"จริงหรือมั่วกันแน่"

หวงจวิ้นรู้ดีว่าน้องเมียคนนี้พึ่งพาไม่ค่อยได้ บางครั้งเวลาพูดก็มักใส่อารมณ์ปรุงแต่งเกินจริง โดยเฉพาะเวลาพูดถึงเว่ยไหลจะเห็นชัดที่สุด เจิ้งย่าไห่แสดงความเป็นปรปักษ์อย่างออกนอกหน้า แทบจะมองอีกฝ่ายเป็นศัตรูคู่อาฆาต

ในเมื่อเว่ยไหลขัดขวางไม่ให้ตนได้ใช้อำนาจหน้าที่ในฐานะผู้จัดการทั่วไป เจิ้งย่าไห่ย่อมไม่มีทางญาติดีกับเว่ยไหลได้อยู่แล้ว

เพียงแต่ในสายตาของหวงจวิ้น น้องเมียคนนี้หลายครั้งมองคนไม่ขาด

ปากก็คอยแต่จะเหยียบย่ำเว่ยไหลให้ไร้ค่า บอกว่าหมอนั่นไม่มีน้ำยาอะไร อาศัยแค่ความไว้ใจจากผู้บริหารสำนักงานใหญ่เท่านั้น ทว่าอีกด้านกลับบอกว่าเว่ยไหลทำอะไรตามอำเภอใจ บ้าบิ่นอุกอาจจนแทบเหยียบฟ้า

แต่ลึกๆ ในใจแล้ว ก็รู้ดีว่าเว่ยไหลพอมีฝีมืออยู่บ้าง…

ท่าทีที่หวงจวิ้นมีต่อเว่ยไหลเองก็ค่อนข้างย้อนแย้งในตัว เขาเป็นคนมองการณ์ทะลุปรุโปร่งกว่าเจิ้งย่าไห่ เขารู้ว่าเว่ยไหลมีฝีมือ และรู้ด้วยว่าเว่ยไหลไม่ใช่คนทางเดียวกัน ไม่มีทางดึงมาเข้าพวกได้

ที่สำคัญคือท่าทีของเยี่ยนซีฮวา ดูเหมือนจะมีเจตนาฟูมฟักปั้นเว่ยไหลขึ้นมา

คำสั่งของผู้นำสูงสุด หวงจวิ้นย่อมไม่กล้าขัด และมันยังทำให้เขารู้สึกถึงวิกฤตอีกด้วย!