บทที่ 268 มาพร้อมของดีจากหุบเขา

ช่วงวันท้ายๆ ของวันหยุดเทศกาลตรุษจีน งานของเว่ยไหลเน้นไปที่การต้อนรับขับสู้เป็นหลัก มีตัวแทนจากหลายบริษัททยอยเดินทางมาเยี่ยมเยียน ส่วนใหญ่เป็นกิจการท้องถิ่นในอำเภอวัวที่มาพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเว่ยจิ่ว

บรรยากาศคล้ายกับการแวะเวียนไปอวยพรปีใหม่ซึ่งกันและกัน

ช่วงบ่ายของวันที่สี่ พานอวิ๋นกังผู้เป็นคนขับรถก็สิ้นสุดวันหยุดของตนเองและขับรถกลับมาที่โรงกลั่นสุรา ส่วนหวงเป่ยไห่คนขับรถของเว่ยเสี่ยงยังไม่มา เพราะตัวเว่ยเสี่ยงเองก็ยังอยู่ทางใต้

การที่พานอวิ๋นกังกลับมาก่อนกำหนดไม่ใช่คำสั่งของเว่ยไหล แต่เขาตั้งใจกลับมาเอง

พูดให้ถูกคือ ทั้งพ่อแม่และภรรยาต่างคะยั้นคะยอให้เขารีบกลับมาก่อนกำหนด เพราะไม่อยากให้เจ้านายต้องลำบากเวลาจะใช้รถ

ตรุษจีนปีนี้ พานอวิ๋นกังได้หน้าได้ตาในบ้านเกิดเป็นอย่างยิ่ง!

ตามปกติแล้ว การเป็นคนขับรถให้คนอื่นนับเป็นงานบริการ ไม่ใช่อาชีพที่ดูโก้หรูมีหน้ามีตาอะไรนัก

งานคนขับรถจะดีหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะได้เจอนายแบบไหน

ช่วงไม่กี่วันก่อนตรุษจีน พานอวิ๋นกังขับรถพาหวังชิงผู้เป็นภรรยากลับไปส่งที่บ้านก่อน จากนั้นก็ย้อนกลับไปขับรถให้เว่ยไหลที่ป้าตู พ่อแม่และเพื่อนบ้านที่อำเภอเหมยซานต่างก็บ่นอุบว่าเทศกาลปีใหม่แท้ๆ ยังจะต้องยุ่งขนาดนี้อีกหรือ