บทที่ 254 เรื่องเก่าเล่าซ้ำ

วันที่เก้ากุมภาพันธ์ เว่ยไหลเดินทางออกจากเซี่ยงไฮ้ โดยมีพานอวิ๋นกังทำหน้าที่คนขับ หวังชิงภรรยาของพานอวิ๋นกังร่วมเดินทางไปด้วยพร้อมสัมภาระของทั้งสองคน เพื่อกลับบ้านไปฉลองปีใหม่ด้วยกัน

หวังชิงเป็นพนักงานแนะนำสินค้าในซูเปอร์มาร์เก็ตเครือข่ายแห่งหนึ่ง ซูเปอร์มาร์เก็ตไม่ได้หยุดช่วงเทศกาล เธอจึงต้องตั้งใจทำเรื่องขอลาเป็นกรณีพิเศษ

ช่วงสิ้นปีซูเปอร์มาร์เก็ตค้าขายดีมาก เดิมทีผู้จัดการสาขาไม่อนุมัติให้หวังชิงลางาน ทว่าพอหวังชิงแกล้งเปรยเหมือนไม่ตั้งใจว่า เจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นเพื่อนกับเจ้านายของสามีตน ผู้จัดการสาขาก็ไม่กล้าทัดทานอะไรอีกเลย

คนที่คุ้นเคยกันดีต่างรู้ว่า พานอวิ๋นกังผู้เป็นสามีของหวังชิงโชคดีมาก ได้เป็นคนขับรถให้เจ้านายแสนประเสริฐ

พานอวิ๋นกังเคยขับรถเบนซ์มารับเธออยู่สองสามครั้ง หลายคนเห็นกับตา

คนนอกไม่รู้ว่าเจ้านายของพานอวิ๋นกังทำงานอะไร รู้เพียงว่าคนผู้นี้ใจกว้างยิ่งนัก ทั้งยังอัธยาศัยดีเหลือเกิน ถึงขนาดยอมแบ่งห้องพักให้คนขับรถอยู่ด้วย ซึ่งแทบไม่น่าเชื่อเลยสักนิด

ห้องพักใจกลางเมือง ต่อให้มีแค่ห้องเดียว เดือนหนึ่งก็ปาเข้าไปหลายพันหยวนแล้ว

ความโชคดีของหวังชิงและสามี ทำให้เพื่อนร่วมงานในซูเปอร์มาร์เก็ตต่างพากันอิจฉาตาร้อน…

ทำไมตนถึงไม่เจอกับเจ้านายดีๆ แบบนี้บ้างนะ