บทที่ 244 มโนธรรมแห่งวงการธุรกิจ

ผู้เข้าร่วมงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ของติ่งจิ่วจำนวนไม่น้อยคือกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของเว่ยไหล ในงานนี้เว่ยไหลไม่ได้เป็นแขกคนสำคัญที่สุด แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นแขกผู้มีเกียรติของกู้ติ่ง จึงได้นั่งในแถวหน้า

ตอนที่พิธีกรแนะนำตัว ได้ระบุเป็นพิเศษว่าเขาคือผู้รับผิดชอบเขตเซี่ยงไฮ้ของฮวาพี

ในสายตาคนทั่วไป ตำแหน่งผู้รับผิดชอบเขตเซี่ยงไฮ้ไม่ได้มีความสำคัญระดับนั้นเลยแม้แต่น้อย

หากเป็นเยี่ยนซีฮวา ประธานกรรมการของฮวาพีมาร่วมงานด้วยตัวเอง ด้วยขนาดองค์กรและระดับชั้น ย่อมเป็นแขกผู้ทรงเกียรติระดับแนวหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย อยู่เหนือกว่าผู้นำระดับรองพวกนั้นเสียอีก

เพราะระดับตำแหน่งมันค้ำคออยู่…

แต่พอเป็นระดับคนข้างล่าง ความหมายกลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

หากเทียบกับเยี่ยนซีฮวาแล้ว เว่ยไหลอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าถึงเก้าขั้นภายในองค์กร เขาไม่มีตำแหน่งบริหารราชการใดๆ อีกทั้งฮวาพีในเซี่ยงไฮ้ก็ไม่ได้มีขนาดธุรกิจใหญ่นัก ไม่มีโรงงานผลิต ในแง่การจ้างงานและภาษี จึงแทบไม่ได้สร้างคุณประโยชน์อะไรให้แก่เซี่ยงไฮ้เลย

อิทธิพลของหวงจวิ้นส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ที่มีโรงงานตั้งอยู่ เช่น ที่ชางโจวในเจียงเยว่ เพราะมีโรงงานของฮวาพี การจ้างงานพนักงานและภาษีของบริษัทจึงถือเป็นการสร้างประโยชน์ให้แก่ท้องถิ่น ทำให้พอจะพูดคุยกับผู้นำระดับสูงได้บ้าง

ทว่าในเซี่ยงไฮ้ หวงจวิ้นก็เป็นเพียงผู้จัดการทั่วไปประจำเขตของบริษัทแห่งหนึ่งเท่านั้น