บทที่ 177 เยี่ยมชมโรงกลั่นสุรา

โรงกลั่นกำลังอยู่ในช่วงพัฒนาและต้องการบุคลากรคุณภาพสูงอย่างยิ่งยวด เว่ยไหลกระหายผู้มีความรู้ความสามารถ จึงให้ความสำคัญกับนักศึกษาทั้งสี่คนจากมหาวิทยาลัยเจียงไฮวเป็นอย่างมาก เขารับปากว่าจะออกค่าอาหาร ที่พัก และค่าเดินทางให้ทั้งหมด พร้อมเอ่ยปากเชิญพวกเขามาเยี่ยมชมโรงกลั่น

หลังจากหวังจื้อกังและเพื่อนร่วมรุ่นอีกสามคนเดินทางมาถึงอำเภอวัวในช่วงค่ำของวันที่ 29 เมษายน เว่ยไหลก็ให้หวังจื้อเฉียงจัดรถไปรับส่ง และพาไปเข้าพักที่จินอวี้ซานจวงซึ่งเป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในอำเภอวัว

เช้าวันที่ 30 มีรถรับส่งพาพวกเขามายังโรงกลั่นของเว่ยจิ่ว

หวังจื้อกังเคยมาที่โรงกลั่นแห่งนี้แล้ว แต่เมื่อเวลาผ่านไปเพียงหนึ่งเดือน เขากลับพบว่าขนาดของโรงกลั่นขยายใหญ่ขึ้นอีก บรรยากาศเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งทำให้ความคิดที่จะฝึกงานที่เว่ยจิ่วหนักแน่นขึ้นในใจ