บทที่ 165 กลุ่มบริษัท

คณะทำงานของตำบลตงหยางและคณะกรรมการบริหารนั้น หยวนกั๋วเหว่ยเป็นคนรักเกียรติและถนอมชื่อเสียงตัวเอง ย่อมไม่ทำเรื่องไร้สาระพรรค์นี้ ส่วนซ่งตงผิงก็รักหน้าตาตัวเอง จึงไม่มีทางทำเช่นนั้นเหมือนกัน แต่ระดับผู้ปฏิบัติการเบื้องล่างนั้นพูดยาก

ปัญหาประเภทนี้จัดการได้ยากยิ่ง

โบราณว่าไว้ พญายมราชพบง่าย แต่ภูตผีตัวร้ายรับมือยาก!

ทุกคนต่างจับจ้องไปที่เว่ยไหลและเว่ยเสี่ยง อยากรู้นักว่าเจ้านายทั้งสองคนมีท่าทีอย่างไร

"ฉันว่านะ รับคนเข้ามาสักสองสามคนก็คงไม่เป็นไรหรอก ถึงไม่ตั้งใจทำงานก็ช่างปะไร ไม่ใช่ว่าพวกเราจะเลี้ยงพวกเขาไม่ไหวเสียหน่อย จัดการความสัมพันธ์ให้ราบรื่นนั่นแหละสำคัญที่สุด กลัวแต่ว่าพวกเขาจะคอยแวะเวียนมาหาเรื่องจับผิดไม่เว้นแต่ละวัน"

เว่ยเสี่ยงคลุกคลีในสังคมมานาน จึงให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ในด้านนี้อย่างยิ่ง