บทที่ 135 พี่สือกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

กลุ่มวัยรุ่นลายสักบนถนนสายอาหารล้วนเป็นพวกเลือดร้อน แต่ก็ไม่ได้โง่พอที่จะดูไม่ออกว่าชายร่างกำยำเมื่อครู่ไม่ธรรมดา และเจ้านายของอีกฝ่ายยิ่งไม่ใช่คนที่จะไปตอแยได้ง่ายๆ

มีคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นมา “พี่กวง หวงปินคือใครเหรอครับ”

วัยรุ่นที่เป็นหัวหน้าส่ายหน้า “ไม่รู้โว้ย แต่ดูเหมือนจะรู้จักพี่สือนะ”

ลูกน้องถามต่ออีก “พี่กวง คนเมื่อกี้เก่งมากเลยใช่ไหมครับ”

วัยรุ่นที่ชื่อ ‘พี่กวง’ ตวาดอย่างรำคาญ “ก็บอกไปแล้วไงว่าไม่รู้ ต่อให้เก่งแค่ไหนแล้วจะทำไมล่ะวะ คิดว่ากูกลัวมันหรือไง!”

“พี่กวงสุดยอด!”

“พี่กวงเจ๋งเป้งเลยพี่!”

ถึงปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ตัวหัวหน้าวัยรุ่นเองก็รู้แก่ใจว่า เมื่อครู่นี้คงไปล่วงเกินคนใหญ่คนโตเข้าให้แล้ว