กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 494 มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม
สิ้นประโยคนี้ ภาพรอบตัวเฉินหลิงก็ค่อย ๆ แตกสลายไป
รอบหางตาสีแดงอมชมพูคู่นั้น ภาพเบื้องหน้าหวนคืนสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง เฉินหลิงมองดวงตาของเหยาชิงที่ผุดแววสับสนชั่วครู่ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
"เป็นตัวจริง" เฉินหลิงกล่าว
เฉินหลิงใช้ดวงตาคู่นี้สอดส่องเสี้ยวหนึ่งใน "บทละครชีวิต" ของเหยาชิง ไม่มีวิธีพิสูจน์ใดจะตรงไปตรงมาและสะดวกไปกว่านี้ ต่อให้ใครสามารถแปลงโฉมได้ตามใจ หรือเปลี่ยนการรับรู้ของคนอื่นได้ ทว่าประสบการณ์ชีวิตย่อมไม่โกหก