กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 457 สมควรตายจริงเชียว
“อียา!”
“อียา อียา!”
บนหลังคาอีกฟากของคฤหาสน์ ร่างเตี้ยแคระร่างหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีใครสนใจ เขากระโดดโลดเต้นพลางโบกไม้โบกมือให้สองร่างที่พ่นไฟเหาะผ่านไปไกล ๆ ราวกับกำลังส่งเสียงเชียร์ให้ทั้งคู่
ร่างนี้ดึงดูดความสนใจของบอดี้การ์ดกลุ่มเล็ก ๆ หางตาของพวกเขาเหลือบไปเห็นเด็กที่กำลังกระโดดโลดเต้นอยู่บนหลังคา ต่างก็ชะงักไปตาม ๆ กัน
“นั่นก็เป็นผู้บุกรุกเหรอ”
“ดูไม่เหมือนเลยนะ... นั่นมันแค่เด็กไม่ใช่รึไง”
“เด็กเหรอ เด็กแอบมุดเข้ามาได้ยังไง แถมหลังคาสูงขนาดนั้น เขาปีนขึ้นไปได้ยังไงกัน”
“แยกไปดูสักสองคน ถ้าเป็นเด็กธรรมดา ก็โยนออกไปซะ”