กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 451 คุกเข่าลง
“ให้เธอเข้ามา”
น้ำเสียงสบายอารมณ์ของจงเหวินดังมาจากหลังประตู
พ่อบ้านพยักหน้าให้หลิ่วชิงเยียนเล็กน้อย ก่อนแง้มประตูออก เธอจึงก้าวผ่านช่องประตูนั้นเข้าไปอย่างแผ่วเบา
ทันทีที่เข้ามาในห้อง กลิ่นหอมหวานก็ลอยเข้าจมูก คล้ายหัวน้ำหอมดอกไม้บางชนิดที่ปรุงขึ้น ให้ความรู้สึกประหนึ่งอยู่ในแดนมายาอันหอมกรุ่น เคลิบเคลิ้มราวกับจะล่องลอยขึ้นสวรรค์
ควันหอมลอยอ้อยอิ่งขึ้นจากเครื่องหอมที่จุดอยู่กลางห้อง เบื้องหลังม่านควันที่คล้ายเมฆหมอกแดนเซียนนั้น ชายชราผมขาวผู้เปลือยกายกำลังนั่งอยู่บนโซฟานุ่มสบาย เส้นผมสีขาวซีดถูกรวบถักเป็นเปีย เมื่อประกอบกับตอหนวดบนคาง ก็ให้กลิ่นอายของเฒ่าเจ้าสำราญอยู่ไม่น้อย