กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 ย่างเมฆา
รุ่งอรุณ
ไอเย็นสีขาวจาง ๆ ค่อย ๆ เลื้อยขึ้นจากปลายสุดของรัตติกาล ข้ามเทือกเขาหิมะขาวโพลน เพียงครู่ก็แผ่คลุมท้องฟ้าไปกว่าครึ่ง
ร่างหนึ่งในชุดแดงก้าวเหยียบอากาศมาจากยอดเขาหิมะ ราวกับเหยียบขั้นบันไดที่มองไม่เห็น ทีละก้าว ๆ กลับลงสู่ผืนทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยน้ำค้างยามเช้า
“ฟู่……”
ไอขาวจาง ๆ ลอยออกจากมุมปากของเฉินหลิง เขามองร่างในชุดกี่เพ้าที่ยังคงยืนอยู่หน้าภูเขาหิมะนั้น แล้วค้อมตัวคำนับหนึ่งครั้ง ชุดงิ้วสีแดงสดพลิ้วเบา ๆ ใต้แสงรุ่งอรุณ
“ขอบคุณศิษย์พี่หญิงที่ชี้แนะ”