กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 400 เหตุใดจึงไม่เอ่ยสักคำเลย
“【วาดวิญญาณ】งั้นรึ…” เฉินหลิงเอ่ยอย่างสงสัย “แต่ทักษะขั้นสามของข้าไม่ใช่ทักษะนี้…ถ้าเช่นนั้นข้าก็ไม่มีวันปลอมตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบมิใช่หรือ?”
“ทักษะของเจ้าไม่เหมือนกัน ก็เพราะเจ้าสวมบทเป็นตัวเอง ส่วนพวกข้าสวมบทเป็นตัวละครอื่น…แต่ถึงที่สุดแล้ว แกนกลางของพวกเรายังเหมือนกัน คือยึดความเชื่อมั่นในบทบาทเป็นพื้นฐาน” มั่วเจี่ยวพูดอย่างจริงจัง “ตราบใดที่ยึดความเชื่อมั่นในบทบาทเป็นพื้นฐาน แล้วเสริมด้วยการฝึกฝนและการชี้แนะ เจ้าก็ทำสิ่งที่ใกล้เคียงกับพวกข้าได้เช่นกัน”
“เช่น…ทักษะพื้นฐานงั้นรึ?”