กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 บ้านของน้องหก
ที่นี่ ยังคงดูเหมือนพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่ง
ทว่าสิ่งที่บันทึกจัดเก็บไว้ที่นี่หาใช่แผ่นซีดีหรือเทปคาสเซ็ท แต่เป็นบทละครที่เย็บเล่มอย่างประณีตเล่มแล้วเล่มเล่า... บทละครนับไม่ถ้วนถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ ทอดยาวไปข้างหน้าตามประเภทและลำดับยุคสมัย จนกระทั่งสุดสายตาที่ตามนุษย์จะมองเห็นได้
ทว่าสิ่งที่ทำให้เฉินหลิงประหลาดใจ ไม่ใช่บทละครที่วางเรียงรายอยู่ที่นี่ แต่เป็นตู้ไม้ที่ใช้บรรจุพวกมัน
เฉินหลิงก้าวเท้าเดินไปหน้าตู้ไม้ตู้หนึ่ง ยื่นมือออกไป ลูบไล้ผิวหน้าของตู้ไม้อย่างช้า ๆ ราวกับกำลังสัมผัสเนื้อสัมผัสของพวกมัน... คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
เหมือนเกินไปแล้ว